ഓം നമഃ ശിവായ: പദാനുപദ അർത്ഥവും പ്രാധാന്യവും

പഞ്ചാക്ഷരങ്ങളുടെ വിവരണം

'ഓം' എന്നത് മാറ്റിനിർത്തിയാൽ, ഇതിലെ പ്രധാന മന്ത്രം 'നമഃ ശിവായ' എന്നതാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ ഇതിൽ അഞ്ച് അക്ഷരങ്ങളുണ്ട്: ന-മ-ശി-വാ-യ. അതുകൊണ്ടാണ് ഇതിനെ അഞ്ചക്ഷര മന്ത്രമായ 'പഞ്ചാക്ഷര മന്ത്രം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

'ന' എന്നത് പൃഥ്വി (ഭൂമി) തത്ത്വവുമായും, സ്ഥിരതയുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

'മ' എന്നത് ജലവുമായും, വഴക്കവുമായും പൊരുത്തപ്പെടാനുള്ള ശേഷിയുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

'ശി' എന്നത് അഗ്നിയെയും, പരിവർത്തനത്തെയും, ശുദ്ധീകരണത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

'വാ' എന്നത് വായുവിനെയും, ചലനത്തെയും, പ്രാണവായുവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

'യ' എന്നത് ആകാശത്തെയും, വിസ്തൃതവും അരൂപവുമായതിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഒരുമിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ, ഭൗതിക പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന പഞ്ചഭൂതങ്ങളെയാണ് ഈ അഞ്ചക്ഷരങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഈ മന്ത്രം ഒരു ദൈവത്തെ വിളിക്കുന്നത് മാത്രമല്ല, മറിച്ച് സമസ്ത ഭൗതിക പ്രപഞ്ചത്തെയും അതിന്റെ സ്രോതസ്സിലേക്ക് തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു പ്രാർത്ഥന കൂടിയാണ്.

'നമഃ ശിവായ' യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, 'നമഃ ശിവായ' എന്നാൽ 'ശിവന് നമസ്കാരം' അല്ലെങ്കിൽ 'ഞാൻ ശിവനെ വണങ്ങുന്നു' എന്നാണ് അർത്ഥം. എന്നാൽ 'നമഃ' എന്നത് വെറുമൊരു വന്ദനത്തേക്കാൾ വലിയ ആഴമുള്ള ഒന്നാണ്. അത് മഹത്തായ ഒന്നിനുമുന്നിൽ അഹംഭാവം അടിയറവ് വെക്കുന്നതിനെയും സമർപ്പണത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് ജപിക്കുന്നത് അകലെ നിന്ന് ബഹുമാനം അർപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല, തന്നെത്തന്നെ പൂർണ്ണമായി വിട്ടുകൊടുക്കൽ കൂടിയാണ്.

ഇതിന് മുന്നിൽ 'ഓം' കൂടി ചേരുമ്പോൾ, സൃഷ്ടിയുടെ അടിസ്ഥാനമായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ആദിമ ശബ്ദത്തെയാണ് നിങ്ങൾ ആവാഹിക്കുന്നത്; പ്രപഞ്ചോത്പത്തിക്ക് കാരണമായി ഹിന്ദു തത്ത്വചിന്ത കരുതുന്ന സ്പന്ദനമാണത്. അതിനാൽ, 'ഓം നമഃ ശിവായ' എന്ന സമ്പൂർണ്ണ മന്ത്രത്തെ ഇങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാം: സൃഷ്ടിയുടെ ആദിമ ശബ്ദം തന്നെ ശിവനുമുന്നിൽ കീഴടങ്ങി വണങ്ങുന്നു.

എന്തുകൊണ്ടാണ് പ്രത്യേകിച്ച് ഈ മന്ത്രം

നിർദ്ദിഷ്ട അനുഷ്ഠാനങ്ങളോ സന്ദർഭങ്ങളോ ദേവതാ സങ്കല്പങ്ങളോ ആയി ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള പല മന്ത്രങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, 'ഓം നമഃ ശിവായ' എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ പ്രാപ്യമായ ഒന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് ജപിക്കുന്നതിന് ജാതിയോ ലിംഗഭേദമോ ആത്മീയമായ അവസ്ഥയോ ഒന്നും തടസ്സമല്ലെന്നാണ് പാരമ്പര്യം പറയുന്നത്; നൂറ്റാണ്ടുകളായും ദേശങ്ങൾക്കതീതമായും ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജപിക്കപ്പെടുന്ന ശിവമന്ത്രമായി ഇത് നിലകൊള്ളുന്നതിന്റെ ഒരു കാരണവും ഇതാണ്.

വിവിധങ്ങളായ ആവശ്യങ്ങൾക്കായും ഇത് ജപിക്കപ്പെടുന്നു: സംരക്ഷണത്തിന്, ആന്തരിക സമാധാനത്തിന്, പ്രതിസന്ധികളെ നേരിടാനുള്ള ധൈര്യത്തിന്, ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്ക്. എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക ഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിലുപരി, ശിവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളായ ശാന്തത, നിസ്സംഗത, പരിവർത്തനം, കൃപ എന്നിവയുമായി സ്വയം പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ഒന്നായാണ് ഈ മന്ത്രം പലപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നത്.

ഇത് സാധാരണയായി എങ്ങനെയാണ് ജപിക്കുന്നത്

ഏകാഗ്രത നഷ്ടപ്പെടാതെ എണ്ണം കണക്കാക്കാൻ ജപമാല ഉപയോഗിച്ച് 108 തവണ വീതമുള്ള ആവർത്തനങ്ങളായാണ് മിക്കവരും ഇത് ജപിക്കുന്നത്. ഇതിന് ഒരൊറ്റ 'ശരിയായ' വേഗതയോ ഈണമോ ഇല്ല; ചിലർ ധ്യാനരൂപത്തിൽ സാവധാനം ജപിക്കുമ്പോൾ, മറ്റുള്ളവർ താളാത്മകമായി ജപം പോലെ ചൊല്ലുന്നു. കൃത്യമായ രീതിയേക്കാൾ പ്രധാനം സ്ഥിരതയും മനസ്സാന്നിധ്യവുമാണ്; അശ്രദ്ധമായി ചൊല്ലുന്നതിന് പകരം പൂർണ്ണ ശ്രദ്ധയോടെ ജപിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം.