ഓം നമഃ ശിവായ: ശിവന്റെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജപിക്കപ്പെടുന്ന മന്ത്രത്തിന് പിന്നിലെ അർത്ഥം

മന്ത്രത്തിന്റെ ഉത്ഭവം

യജുർവേദത്തിലെ ശ്രീരുദ്രം എന്ന ഭാഗത്തുനിന്നാണ് ഓം നമഃ ശിവായ എടുത്തിട്ടുള്ളത്. ശിവന്റെ ആദ്യകാല ഉഗ്രരൂപമായ രുദ്രന് സമർപ്പിച്ചിട്ടുള്ള സ്തുതിയാണിത്. നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ ശൈവ ഭക്തി പാരമ്പര്യം വികസിച്ചപ്പോൾ, വേദസൂക്തങ്ങളുടെ സത്തയായി ഈ വാക്യം മാറുകയും ഭക്തർക്ക് നിത്യേന ഉരുവിടാവുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സമർപ്പണ മന്ത്രമായി മാറുകയും ചെയ്തു.

ന-മ-ശി-വാ-യ എന്നീ അഞ്ച് അക്ഷരങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ ഇതിനെ പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. മറ്റ് പൂജാവിധികളൊന്നുമില്ലാതെ തന്നെ സ്വയം ജപിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന സമ്പൂർണ്ണ ആത്മീയ മന്ത്രമായാണ് പുരാതന ശൈവ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇതിനെ കാണുന്നത്.

എന്തുകൊണ്ട് മറ്റെല്ലാറ്റിലും ഉപരിയായി ഈ മന്ത്രം

രുദ്രൻ, മഹാദേവൻ, ഭൈരവൻ, നടരാജൻ, ശങ്കരൻ എന്നിങ്ങനെ ശിവന് അനേകം രൂപങ്ങളും നാമങ്ങളുമുണ്ട്. എന്നിട്ടും 'നമഃ ശിവായ' എന്തുകൊണ്ട് ഏറ്റവും പ്രധാനമായി മാറി?

അതിന്റെ സാർവ്വജനീനതയാണ് ഒരു കാരണം. പ്രത്യേക അനുഷ്ഠാനങ്ങളോ നിബന്ധനകളോ ഇല്ലാതെ ആർക്കും എപ്പോഴും ജപിക്കാമെന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത. ആത്മീയ തുടക്കക്കാർക്കും സാധാരണക്കാർക്കും ഒരുപോലെ പ്രാപ്യമായതിനാലാണ് ഇത് ഇത്രയധികം ജനകീയമായത്.

തത്ത്വചിന്താപരമായി ഇത് എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്നും പ്രധാനമാണ്. ഇതൊരു കാര്യസാധ്യത്തിനായുള്ള അപേക്ഷയല്ല, മറിച്ച് ശിവന്റെ ഗുണങ്ങളിലേക്ക് (ശാന്തത, നിസ്സംഗത, പരിവർത്തനം) മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്.

ഇന്നത്തെ ഭക്തിസാധനകളിൽ ഇതിന്റെ സ്ഥാനം

ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ശിവഭക്തർക്കിടയിൽ ഈ മന്ത്രം സർവ്വവ്യാപിയാണ്: അഭിഷേക സമയത്തും വ്യക്തിഗത ധ്യാനത്തിലും ജപമാലകളിലും ടാറ്റൂകളിലും ഭക്തിഗാനങ്ങളിലുമെല്ലാം ഇത് നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. പുരാണങ്ങൾ അറിയാത്ത ഒരാൾക്ക് പോലും ഈ മന്ത്രം കേൾക്കുമ്പോൾ അത് ശിവന്റേതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കുന്നു.

അർത്ഥമറിയാതെ ജപിച്ചാലും ഇതിന്റെ ശക്തി കുറയുന്നില്ലെങ്കിലും, അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി ജപിക്കുമ്പോൾ അത് കൂടുതൽ അനുഭൂതി നൽകുന്നു.